ဘုရားရွင္ေလးဆူပြင့္ေသာ သာရမ႑ကမၻာတြင္ တတိယေျမာက္ ပြင့္ေတာ္မူသည့္ ေရ၀တဘုရားရွင္ ပရိနိဗၺာန္စံလြန္ေတာ္မူၿပီးေနာက္ ဆုတ္ကပ္ လူတို႔၏အသက္ကိုးေသာင္းတမ္းသို႔ ေရာက္ေသာအခါ ေသာဘိတ ဘုရားရွင္ပြင့္ေတာ္မူခဲ့သည္။
ေသာဘိတဘုရားအေလာင္းေတာ္ ဖြားျမင္ေတာ္မူျခင္း
ေသာဘိတဘုရားအေလာင္းေတာ္သည္ ပါရမီေတာ္တို႔ကို ျဖည့္က်င့္ေတာ္ မူၿပီးသည့္အဆံုး၌ အေလာင္းေတာ္တို႔၏ဓမၼတာအရ တုသိတာနတ္ျပည္၌ စံေနေတာ္မူခဲ့သည္။ နတ္ျဗဟၼာတို႔က အေလာင္းေတာ္နတ္သားအား ေလာကတြင္ဘုရားျဖစ္ေတာ္မူရန္ အခ်ိန္တန္ၿပီျဖစ္၍ လူ႔ျပည္သို႔ ဆင္းရန္ ေတာင္းပန္ခဲ့ၾကသည္။ အေလာင္းေတာ္သည္ နတ္ျဗဟၼာတို႔၏ ေတာင္းပန္ ခ်က္အရ တုသိတာနတ္ျပည္မွ စုေတ၍ လူ႔ျပည္ သုဓမၼေနျပည္ေတာ္ သုဓမၼမင္းႀကီး၏ အဂၢမေဟသီသုဓမၼာအမည္ရွိေသာ မိဖုရားႀကီး၏ သန္႔ရွင္းသိုက္ၿမိဳက္ ၀မ္းၾကာတိုက္၌ ပဋိသေႏၶ စြဲေနစံေပ်ာ္ ကိန္းေအာင္း ေတာ္မူခဲ့သည္။ ဆယ္လလြန္ေျမာက္ အခ်ိန္ေရာက္ေသာအခါ သုဓမၼဥယ်ာဥ္၌ မိုးတိမ္တိုက္မွ လျပည့္၀န္းႀကီး ထြက္ေပၚလာ
သကဲ့သို႔ မယ္ေတာ္၏ ၀မ္းၾကာတိုက္မွ ထြက္<က ဖြားျမင္ေတာ္မူခဲ့သည္။ အေလာင္းေတာ္မင္းသား ပဋိသေႏၶ ေနေတာ္မူေသာအခါ ဖြားျမင္ ေတာ္မူေသာအခါတို႔၌ နိမိတ္ႀကီးမ်ား ထင္ခဲ့သည့္အျပင္ အေလာင္းေတာ္ဟူသမွ်တုိ႔၌ ျဖစ္ေပၚေလ့ရွိသည့္ ဓမၼတာ အတိုင္း အထူးအံ့ၾသဖြယ္ရာမ်ား ျဖစ္ေပၚခဲ့သည္။
ထီးနန္းစိုးစံေတာ္မူျခင္း
အေလာင္းေတာ္ ေသာဘိတမင္းသားသည္ တေရြ႕ေရြ႕ႀကီးေျမာက္ အရြယ္ေတာ္ေရာက္ေသာအခါ မဏိလာေဒ၀ီမင္းသမီးႏွင့္ ေရႊလက္ထပ္၍ နန္းရပ္ထီးျဖဴ စိုးစံေတာ္မူခဲ့သည္။ တင့္တယ္လွပေသာ ကုမုဒေရႊနန္းေဆာင္၊နာဠိနေရႊနန္းေဆာင္၊ ပဒုမေရႊနန္းေဆာင္ဟူေသာ နန္းျပာသာဒ္သံုးေဆာင္ တို႔၌ မဏိလာေဒ၀ီမိဖုရားအမွဴးရွိေသာရံေရြေတာ္ သံုးေသာင္းခုနစ္ေထာင္တို႔၏ ေဖ်ာ္ေျဖ လုပ္ေကြၽးျခင္းကို ခံယူလ်က္ ႏွစ္ေပါင္းကိုး ေထာင္တို႔ပတ္လံုးနတ္စည္းစိမ္ႏွင့္တူေသာ စည္းစိမ္ ခ်မ္းသာကို ခံစားေတာ္မူကာ ထီးနန္း စိုးအုပ္မင္းလုပ္ခဲ့သည္။ အေလာင္းေတာ္၏သားေတာ္ မွာ သီဟမင္းသား ျဖစ္ခဲ့သည္။
ေတာထြက္ေတာ္မူျခင္း
အေလာင္းေတာ္သည္ ထိုသို႔ ထီးနန္းစည္းစိမ္ကို ခံစားေနေတာ္မူစဥ္ မဏိလာေဒ၀ီမိဖုရားႀကီးမွ သီဟမင္းသားကိုဖြားျမင္ေတာ္မူေသာအခါ နတ္တို႔ဖန္ဆင္းျပသခဲ့သည့္ သူအိုç သူနာç သူေသç ရဟန္း ဟူေသာ နိမိတ္ႀကီး ေလးပါးတို႔ကို ျမင္ေတာ္မူခဲ့ၿပီးျဖစ္၍ သံေ၀ဂဥာဏ္ ႀကီးစြာျဖစ္လ်က္ နန္းေတာ္မွာပင္ ရဟန္းျပဳေတာ္မူခဲ့သည္။ အာနာပါနဘာ၀နာကို ပြားမ်ား၍ စတုတၳစ်ာန္တိုင္ေအာင္ ရေရာက္ေတာ္မူေသာအခါ နန္းေတာ္မွာပင္ ခုနစ္ရက္ပတ္လံုးဒုကၠရစရိယာအက်င့္ကို က်င့္ေတာ္ မူခဲ့သည္။ အေလာင္းေတာ္ သည္ ဘုရားျဖစ္မည့္ကဆုန္လျပည့္ေန႔၌ မဏိလာေဒ၀ီမိဖုရားႀကီး လွဴဒါန္းအပ္ေသာ ႏို႔ဃနာဆြမ္းကို ဘုဥ္းေပးေတာ္မူၿပီးေနာက္ ]ငါေနေသာ ျပာသာဒ္သည္တန္ဆာဆင္ျမဲအတိုင္း လူအမ်ား ၾကည့္႐ႈေနစဥ္ ေကာင္းကင္သို႔ ပ်ံတက္၍ ေဗာဓိပင္ကို ဗဟုိထားၿပီး ေျမအျပင္သို႔သက္ပါေစသတည္း။ နန္းတြင္းသူ မင္းç မိန္းမတို႔ သည္လည္း ငါအေလာင္းေတာ္ ေဗာဓိပင္အနီး၌ ေနသည္ရွိေသာ္တစ္စံုတစ္ရာ မေျပာဆိုရဘဲ ျပာသာဒ္မွ ထြက္ခြါသြားၾကေစကုန္ သတည္း}}ဟု ေတာထြက္ဖုိ႔ရန္ စိတ္သန္ အဓိ႒ာန္ျပဳေတာ္မူခဲ့သည္။ ေလာင္းေတာ္သည္ အဓိ႒ာန္ျပဳသည္ႏွင့္ တစ္ၿပိဳင္နက္ အေလာင္း ေတာ္စံရာ နန္းျပာသာဒ္ သည္ေကာင္းကင္သို႔ ပ်ံတက္ခဲ့သည္။ နန္းျပာသာဒ္သည္ ေကာင္းကင္အလယ္၌ အလြန္ ထြန္းလင္းေတာက္ပခဲ့၏။ လွပတင့္တယ္ ႐ႈခ်င္စဖြယ္ျဖစ္ခဲ့၏။ ျမင္ရသူလူအေပါင္းတုိ႔သည္ ရင္သပ္႐ႈေမာ အံ့ၾသခ်ီး က်ဴးခဲ့ၾကကုန္၏။ အေလာင္းေတာ္၏ အဂၤါေလးပါးရွိေသာ စစ္တပ္ႀကီးသည္လည္း နတ္စစ္ တပ္ႀကီးပမာ ႐ႈမၿငီးဖြယ္ ျဖစ္လ်က္ ေျမအျပင္မွာကဲ့သို႔ပင္ ေကာင္းကင္အျပင္မွာလည္း ျပာသာဒ္ ေတာ္ကို ၀န္းရံလိုက္ပါလာခဲ့သည္။ ျပာသာဒ္ႀကီးသည္ ေကာင္းကင္ခရီးျဖင့္ သြား၍ ရွစ္ဆယ့္ ရွစ္ေတာင္အျမင့္ရွိေသာ မဟာေဗာဓိ ကံ့ေကာ္ပင္ကို အလယ္ဗဟိုျပဳကာ ေျမသို႔ သက္၍တည္ခဲ့ ေလသည္။ ေမာင္းမအေပါင္းတို႔ သည္လည္း အေလာင္းေတာ္က တစ္စံုတစ္ရာမေျပာဆိုရဘဲ ျပာသာဒ္ ေတာ္မွသက္ဆင္း၍ ထြက္ခြါသြားခဲ့ၾကကုန္၏။ အထက္ပါအတိုင္းပင္ အေလာင္းေတာ္သည္ ျပာသာဒ္ယာဥ္ျဖင့္ ေတာထြက္ေတာ္မူခဲ့သည္။
ဘုရားျဖစ္ေတာ္မူျခင္း
ေသာဘိတဘုရားအေလာင္းေတာ္သည္ မ်ားစြာေသာ လူအေပါင္းျခံရံလ်က္ပင္ ညဥ့္ဦးယံ၌ ပုေဗၺနိ၀ါသဥာဏ္၊သန္းေခါင္ယံ၌ ဒိဗၺစကၡဳဥာဏ္၊ မိုးေသာက္ယံ ေနအ႐ုဏ္တက္သည္ႏွင့္ တစ္ၿပိဳင္နက္ အာသ၀ကၡယဥာဏ္ကို ရေတာ္မူကာ ဘုရားျဖစ္ေတာ္မူခဲ့သည္။
ဓမၼစၾကာတရားဦး ေဟာေတာ္မူျခင္း
ေသာဘိတဘုရားရွင္သည္ ဘုရားျဖစ္ေတာ္မူၿပီးေနာက္ မဟာေဗာဓိပင္ အနီးမွာပင္ သတၱသတၱာဟ-ေလးဆယ့္ကိုးရက္အရဟတၱဖိုလ္ ခ်မ္းသာျဖင့္ စံေနေတာ္မူခဲ့၏။ အ႒မသတၱာဟသို႔ေရာက္ေသာအခါ တရားေဟာေတာ္မူရန္ ျဗဟၼာမင္း၏ေတာင္းပန္ျခင္းကို လက္ခံေတာ္မူခဲ့ၿပီး ]]အဘယ္သူအား ေရွးဦးစြာ တရားေဟာရပါအံ့နည္း}}ဟု ဆင္ျခင္ေလေသာ္ကိုယ္ေတာ္ျမတ္၏ ဖတူမိကြဲ ညီေတာ္မ်ား ျဖစ္ေသာ အႆမမင္းသားႏွင့္ သုေနတၱမင္းသား တို႔ကို ျမင္ေတာ္မူခဲ့သည္။ထိုအခါ ဘုရားရွင္သည္ ေကာင္းကင္ခရီးျဖင့္ တစ္ခဏျခင္း ၾကြသြားခဲ့၍ သုဓမၼ ဥယ်ာဥ္အတြင္း သက္ဆင္း ေတာ္မူကာမင္းသားႏွစ္ဦးတို႔ကို ဥယ်ာဥ္မွဴးအား အေခၚလႊတ္ေတာ္မူခဲ့၏။ ထိုမင္းသားႏွစ္ဦးတို႔သည္ အျခံ အရံမ်ား ႏွင့္တကြဥယ်ာဥ္သို႔ ေရာက္ရွိလာေသာအခါ အထက္ဘ၀ဂ္ ေအာက္အ၀ီစိ တိုင္မ်ား ေျမာင္လွစြာေသာ လူနတ္ျဗဟၼာသတၱ၀ါတို႔၏ အလယ္၌ ဓမၼစကၠပ၀တၱနသုတ္ ေဒသနာ ေတာ္ကို ေဟာၾကား ေတာ္မူခဲ့သည္။ ေဒသနာေတာ္ဆံုးေသာအခါ မေရမတြက္ႏိုင္ေသာ လူနတ္ျဗဟၼာ သတၱ၀ါတို႔ သစၥာေလးပါးတရားကို သိျမင္ခဲ့ၾကကုန္၏။
ေဂါတမဘုရားအေလာင္းေတာ္ ဗ်ာဒိတ္ခံျခင္း
ေသာဘိတဘုရားရွင္၏ လက္ထက္ေတာ္၌ ေဂါတမဘုရား အေလာင္းေတာ္သည္ သုဇာတပုဏၰား ျဖစ္၍ ဘုရားရွင္၏တရားေတာ္ကို ၾကားနာရ သျဖင့္ သရဏဂံု တည္ခဲ့သည္။ ဘုရားအမွဴးရွိေသာ ရဟန္းသံဃာေတာ္တို႔အား ၀ါတြင္းသံုးလပတ္လံုး ႀကီးစြာေသာ အလွဴဒါနကို ေပးလွဴေတာ္မူခဲ့၏။ ေသာဘိတဘုရားရွင္သည္ သုဇာတပုဏၰားအား ေနာင္အခါ ဘဒၵကမၻာ၌ ေဂါတမအမည္ရွိေသာ ဘုရား ျဖစ္လတံ့ဟု ဗ်ာဒိတ္စကား မိန္႔ၾကားေတာ္မူ ခဲ့သည္။ ေဂါတမဘုရားအေလာင္းေတာ္ သုဇာတပုဏၰားသည္ ဗ်ာဒိတ္စကား ၾကားရေလလွ်င္ အလြန္ ၀မ္းေျမာက္စြာျဖင့္ဘုရားအျဖစ္သို႔ ေရာက္ရန္ အတြက္ တိုးတက္၍ ၀ီရိယကို ျပဳေတာ္မူခဲ့သည္။
ေသာဘိတဘုရားရွင္၏ တပည့္သာ၀ကမ်ား
ေသာဘိတဘုရားရွင္၏ (အဂၢသာ၀က)ျမတ္ေသာ တပည့္အစုံတို႔ကား အရွင္အသမမေထရ္ႏွင့္ အရွင္သုေနတၱမေထရ္တုိ႔ျဖစ္ခ့ဲၾကကုန္၍ အလုပ္အေကြၽးရဟန္းေတာ္မွာ အရွင္အေနာမ မေထရ္ျဖစ္ ခဲ့သည္။ (အဂၢသာ၀ိကာ) တပည့္မအစံုတို႔ကား အရွင္မနကုလာေထရီႏွင့္ အရွင္မသုဇာတာ တို႔ျဖစ္ခဲ့ၾကကုန္ၿပီး ပြင့္ေတာ္မူရာ ေဗာဓိပင္ကား ကံ့ေကာ္ပင္ျဖစ္ခဲ့ေလသည္။ (အဂၢဥပ႒ာက) ျမတ္ေသာ အလုပ္အေကြၽး ဒါယကာတို႔မွာ ရမၼသူေဌးႏွင့္ သုဒတၱသူေဌး တို႔ျဖစ္ခဲ့ၾကကုန္၍ (အဂၢဥပ႒ိကာ)ျမတ္ေသာ အလုပ္အေကြၽး ဒါယိကာမအစုံတုိ႔ကား နကုလ ဥပါသိကာမႏွင့္ စိတၱာ ဥပါသိကာမတို႔ျဖစ္ခဲ့ၾကကုန္၏။ ေသာဘိတဘုရားရွင္၏ အရပ္ေတာ္မွာ ငါးဆယ့္ရွစ္ေတာင္ ျမင့္၍ ထြန္းလင္း ေတာက္ပေသာေနလုလင္ပမာ အလံုးစံုေသာ အရပ္မ်က္ႏွာတို႔ကို အလိုေတာ္ရွိသမွ် ေတာက္ပႏိုင္ေသာ ကိုယ္ေတာ္ေရာင္တို႔ျဖင့္ လြန္မင္းစြာ တင့္တယ္ေတာ္မူခဲ့၏။
(ဓမၼာဘိသမယ)တရားပြဲႀကီးမ်ား
ေသာဘိတဘုရားရွင္၏ သုဓမၼဥယ်ာဥ္၌ ဓမၼစကၠပ၀တၱနသုတ္ေတာ္ကို ေဟာၾကားေတာ္မူေသာ တရားပြဲသည္ေရွးဦးစြာေသာ (ဓမၼာဘိသမယ) တရားပြဲႀကီးျဖစ္ေတာ္မူခဲ့သည္။ ထိုတရားပြဲႀကီး၌ မေရမတြက္ႏိုင္ေသာ လူနတ္ျဗဟၼာသတၱ၀ါတို႔ သစၥာေလးပါးတရားကို သိၾကကာ ကြၽတ္တမ္း၀င္ ခဲ့ၾကသည္။ ထို႔ေနာက္ အခါတစ္ပါး၀ယ္ သုဒႆနၿမိဳ႕တံခါးအနီး သခြတ္ပင္ႀကီး အရင္း၌ ေရမီးအစံုစံု တန္ခိုးျပာဋိဟာကို ျပေတာ္မူၿပီးေနာက္ တာ၀တႎသာ နတ္ျပည္သို႔ၾကြကာ ပင္လယ္ ကသစ္ပင္ရင္း ခင္းထားအပ္ေသာ ပ႑ဳကမၺလာ ျမေက်ာက္ဖ်ာထက္၌ သီတင္းသံုး၍ အဘိဓမၼာတရားကို ေဟာေတာ္မူခဲ့ေသာ တရားပြဲႀကီးကား ဒုတိယအႀကိမ္ေျမာက္ (ဓမၼာဘိသမယ) တရားပြဲႀကီး ျဖစ္ခဲ့သည္။ ထိုတရားပြဲ၌ ကုေဋကိုးေသာင္းေသာ နတ္ျဗဟၼာအေပါင္းတို႔ သစၥာေလးပါး တရားသိျမင္ ကြၽတ္တမ္း၀င္ခဲ့ၾက၏။ ထို႔ေနာက္ တစ္ဖန္ သုဒႆနၿမိဳ႕၌ ဇယေသနမင္းသားသည္ တစ္ယူဇနာ ပမာဏရွိေသာ ေက်ာင္းေတာ္ကို ေဆာက္လုပ္၍ အရာမ္ႏွင့္တကြေသာ ဇယေသန ေက်ာင္းေတာ္ႀကီး ကို ေသာဘိတဘုရားရွင္ႏွင့္ သံဃာေတာ္တို႔အား လွဴဒါန္းခဲ့သည္။ ထိုေက်ာင္းလႊတ္ ပူေဇာ္ပြဲႀကီး၌ မဟာဒါနကို ခ်ီးမြမ္း ေဟာၾကားေသာ တရားပြဲသည္ တတိယအႀကိမ္ေျမာက္(ဓမၼာဘိသမယ) တရားပြဲႀကီးျဖစ္ခဲ့သည္။ ထိုတရားပြဲႀကီး၌ ကုေဋတစ္သိန္းေသာ လူနတ္ ျဗဟၼာသတၱ၀ါတို႔ သစၥာေလးပါး တရားသိျမင္ ကြၽတ္တမ္း၀င္ခဲ့ၾကကုန္၏။
သာ၀က (သႏၷိပါတ) အစည္းအေ၀းႀကီးမ်ား
ေသာဘိတဘုရားရွင္ လက္ထက္ေတာ္တြင္ သာ၀ကအစည္းအေ၀းႀကီး သံုးႀကိမ္ျဖစ္ခဲ့သည္။ သုနႏၵၿမိဳ႕၌ ဥဂၢတမင္းသည္သုနႏၵာရာမေက်ာင္းတိုက္ႀကီး တည္ေဆာက္၍ ဘုရားအမွဴးရွိေသာ ရဟန္းသံဃာေတာ္တုိ႔အား လွဴဒါန္း ခဲ့သည္။ထိုေက်ာင္းလႊတ္အလွဴပြဲႀကီး၌ ဧဟိဘိကၡဳရဟန္း ျဖစ္ၾကကုန္ေသာ ရဟႏၲာေပါင္း ကုေဋတစ္ရာတို႔အလယ္၌ ေသာဘိတဘုရားရွင္ သည္ ပါတိ ေမာက္ျပေတာ္မူခဲ့၏။ ထိုအစည္းအေ၀းသည္ ေရွးဦးစြာေသာ သာ၀က (သႏၷိပါတ) အစည္းအေ၀း ႀကီးပင္ ျဖစ္ခဲ့၏။ တစ္ဖန္ ေမခလၿမိဳ႕ ဓမၼဂဏေခၚ သူေတာ္ေကာင္း အသင္းႀကီးသည္ ဓမၼဂဏာ ရာမမည္ေသာ ျမတ္ေသာေက်ာင္းတုိက္ႀကီးကို တည္ေဆာက္၍ ဘုရားအမွဴးရွိေသာ သံဃာေတာ္ တို႔အား လွဴဒါန္းခဲ့သည္။ ပရိကၡရာမ်ဳိးစံု ကိုပါ လွဴဒါန္းခဲ့ၾကျပန္သည္။ ထိုေက်ာင္း အလွဴပြဲ၌ ဧဟိဘိကၡဳ ရဟႏၲာေပါင္း ကုေဋကိုးဆယ္ စည္းေ၀းမိခဲ့ၾကေလသည္။ ထိုအစည္းအေ၀း၌ ေသာဘိတဘုရားရွင္သည္ ၾသ၀ါဒပါတိေမာက္ ျပေတာ္မူခဲ့၏။ ထိုအစည္းအေ၀းကားဒုတိယ အႀကိမ္ေျမာက္ သာ၀က (သႏိၷပါတ) အစည္းအေ၀း ႀကီးပင္ျဖစ္ခဲ့သည္။ ေသာဘိတ ဘုရားရွင္သည္တာ၀တႎသာနတ္ျပည္၌ အဘိဓမၼာတရား ေဟာေတာ္မူၿပီး ၀ါကြၽတ္၍ ပ၀ါရဏာ ျပဳေတာ္မူရန္ နတ္ျဗဟၼာ အေပါင္းျခံရံလ်က္ လ႔ူျပည္သို႔ ဆင္းသက္ေတာ္မူခဲ့သည္။ လူ႔ျပည္သို႔ ေရာက္ေတာ္မူ သည့္အခါ ရဟႏၲာေပါင္း ကုေဋရွစ္ဆယ္တို႔ႏွင့္တကြ အဂၤါေလးပါးရွိေသာ အစည္း အေ၀း၌ ပ၀ါရဏာျပဳေတာ္မူခဲ့သည္။ ထိုအစည္းအေ၀းကား သံုးႀကိမ္ေျမာက္သာ၀က (သႏၷိပါတ) အစည္း အေ၀း ႀကီးျဖစ္ခဲ့သည္။
ပရိနိဗၺာန္စံ၀င္ေတာ္မူျခင္း
ေသာဘိတဘုရားရွင္သည္ သက္တမ္းကိုးေသာင္းပတ္လံုး တည္ေနလ်က္ မ်ားစြာေသာ သတၱ၀ါတို႔ကို ကယ္တင္ေတာ္မူခဲ့၏။ ကိုယ္ေတာ့္မ်က္ေမွာက္ ကြၽတ္တမ္းမ၀င္ေရာက္ၾကကုန္ေသးေသာ ေ၀ေနယ် သတၱ၀ါတို႔အားတစ္ႀကိမ္ဆံုးမျခင္း၊ အႀကိမ္ႀကိမ္ဆံုးမျခင္းကို ေပးေတာ္မူၿပီး၍ မီးသည္ ထြန္း ေတာက္ပ၍ ၿငိမ္းသြားသကဲ့သို႔ တပည့္သာ၀ကမ်ားႏွင့္တကြ ပရိနိဗၺာန္ စံ၀င္ေတာ္မူခဲ့သည္။ ေရွးဘုရားရွင္တုိ႔ႏွင့္သာ တူေတာ္မူေသာ ေသာဘိတဘုရားရွင္သည္လည္းေကာင္း၊ အဘိညာဥ္စေသာ စြမ္းအားသို႔ ေရာက္ေတာ္မူၾကကုန္ေသာ တပည့္သာ၀က တို႔သည္လည္းေကာင္း အလံုးစံုတို႔ သည္ ခ်ဳပ္ဆံုးကြယ္ေပ်ာက္ခဲ့ေလၿပီ။ ခပ္သိမ္းေသာ သခၤါရတရား တို႔သည္ ခိုင္ျမဲေသာအႏွစ္ မရွိကုန္။ အခ်ည္းႏွီးသာ ျဖစ္ကုန္စြ
ဓါတ္ေတာ္မ်ား တည္ရွိျခင္း
ေသာဘိတဘုရားရွင္သည္ ပရိနိဗၺာန္ စံ၀င္ခါနီးတြင္ ]]ငါဘုရားမရွိသည့္ ေနာက္ အလံုးစံုေသာ သတၱ၀ါတို႔ နတ္ရြာနိဗၺာန္ေရာက္ၾကေစရန္ ငါဘုရား၏ ဓါတ္ေတာ္တို႔သည္ တစ္လံုးတစ္ခဲတည္း မတည္ၾကကုန္ဘဲ အစိတ္စိတ္ အမႊာမႊာကြဲျပား ပ်ံ႕ႏွံ႔တည္ၾကေစကုန္သတည္း}}ဟု ဓိ႒ာန္ေတာ္မူခဲ့ၿပီး သီဟဥယ်ာဥ္ေတာ္ႀကီး၌ ပရိနိဗၺာန္စံ ၀င္ေတာ္မူခဲ့သည္။ဘုရားရွင္၏ ဓါတ္ေတာ္တို႔သည္ ဇမၺဴဒိပ္ ကြၽန္းတစ္ခြင္၌ ပ်ံ႕ႏွံ႔တည္ရွိကုန္၍ လူနတ္ ျဗဟၼာ သတၱ၀ါတို႔၏ အပူေဇာ္ကိုခံယူေတာ္ မူခဲ့ေလသတည္း။
ေသာဘိတဘုရားအေလာင္းေတာ္ ဖြားျမင္ေတာ္မူျခင္း
ေသာဘိတဘုရားအေလာင္းေတာ္သည္ ပါရမီေတာ္တို႔ကို ျဖည့္က်င့္ေတာ္ မူၿပီးသည့္အဆံုး၌ အေလာင္းေတာ္တို႔၏ဓမၼတာအရ တုသိတာနတ္ျပည္၌ စံေနေတာ္မူခဲ့သည္။ နတ္ျဗဟၼာတို႔က အေလာင္းေတာ္နတ္သားအား ေလာကတြင္ဘုရားျဖစ္ေတာ္မူရန္ အခ်ိန္တန္ၿပီျဖစ္၍ လူ႔ျပည္သို႔ ဆင္းရန္ ေတာင္းပန္ခဲ့ၾကသည္။ အေလာင္းေတာ္သည္ နတ္ျဗဟၼာတို႔၏ ေတာင္းပန္ ခ်က္အရ တုသိတာနတ္ျပည္မွ စုေတ၍ လူ႔ျပည္ သုဓမၼေနျပည္ေတာ္ သုဓမၼမင္းႀကီး၏ အဂၢမေဟသီသုဓမၼာအမည္ရွိေသာ မိဖုရားႀကီး၏ သန္႔ရွင္းသိုက္ၿမိဳက္ ၀မ္းၾကာတိုက္၌ ပဋိသေႏၶ စြဲေနစံေပ်ာ္ ကိန္းေအာင္း ေတာ္မူခဲ့သည္။ ဆယ္လလြန္ေျမာက္ အခ်ိန္ေရာက္ေသာအခါ သုဓမၼဥယ်ာဥ္၌ မိုးတိမ္တိုက္မွ လျပည့္၀န္းႀကီး ထြက္ေပၚလာ
သကဲ့သို႔ မယ္ေတာ္၏ ၀မ္းၾကာတိုက္မွ ထြက္<က ဖြားျမင္ေတာ္မူခဲ့သည္။ အေလာင္းေတာ္မင္းသား ပဋိသေႏၶ ေနေတာ္မူေသာအခါ ဖြားျမင္ ေတာ္မူေသာအခါတို႔၌ နိမိတ္ႀကီးမ်ား ထင္ခဲ့သည့္အျပင္ အေလာင္းေတာ္ဟူသမွ်တုိ႔၌ ျဖစ္ေပၚေလ့ရွိသည့္ ဓမၼတာ အတိုင္း အထူးအံ့ၾသဖြယ္ရာမ်ား ျဖစ္ေပၚခဲ့သည္။
ထီးနန္းစိုးစံေတာ္မူျခင္း
အေလာင္းေတာ္ ေသာဘိတမင္းသားသည္ တေရြ႕ေရြ႕ႀကီးေျမာက္ အရြယ္ေတာ္ေရာက္ေသာအခါ မဏိလာေဒ၀ီမင္းသမီးႏွင့္ ေရႊလက္ထပ္၍ နန္းရပ္ထီးျဖဴ စိုးစံေတာ္မူခဲ့သည္။ တင့္တယ္လွပေသာ ကုမုဒေရႊနန္းေဆာင္၊နာဠိနေရႊနန္းေဆာင္၊ ပဒုမေရႊနန္းေဆာင္ဟူေသာ နန္းျပာသာဒ္သံုးေဆာင္ တို႔၌ မဏိလာေဒ၀ီမိဖုရားအမွဴးရွိေသာရံေရြေတာ္ သံုးေသာင္းခုနစ္ေထာင္တို႔၏ ေဖ်ာ္ေျဖ လုပ္ေကြၽးျခင္းကို ခံယူလ်က္ ႏွစ္ေပါင္းကိုး ေထာင္တို႔ပတ္လံုးနတ္စည္းစိမ္ႏွင့္တူေသာ စည္းစိမ္ ခ်မ္းသာကို ခံစားေတာ္မူကာ ထီးနန္း စိုးအုပ္မင္းလုပ္ခဲ့သည္။ အေလာင္းေတာ္၏သားေတာ္ မွာ သီဟမင္းသား ျဖစ္ခဲ့သည္။
ေတာထြက္ေတာ္မူျခင္း
အေလာင္းေတာ္သည္ ထိုသို႔ ထီးနန္းစည္းစိမ္ကို ခံစားေနေတာ္မူစဥ္ မဏိလာေဒ၀ီမိဖုရားႀကီးမွ သီဟမင္းသားကိုဖြားျမင္ေတာ္မူေသာအခါ နတ္တို႔ဖန္ဆင္းျပသခဲ့သည့္ သူအိုç သူနာç သူေသç ရဟန္း ဟူေသာ နိမိတ္ႀကီး ေလးပါးတို႔ကို ျမင္ေတာ္မူခဲ့ၿပီးျဖစ္၍ သံေ၀ဂဥာဏ္ ႀကီးစြာျဖစ္လ်က္ နန္းေတာ္မွာပင္ ရဟန္းျပဳေတာ္မူခဲ့သည္။ အာနာပါနဘာ၀နာကို ပြားမ်ား၍ စတုတၳစ်ာန္တိုင္ေအာင္ ရေရာက္ေတာ္မူေသာအခါ နန္းေတာ္မွာပင္ ခုနစ္ရက္ပတ္လံုးဒုကၠရစရိယာအက်င့္ကို က်င့္ေတာ္ မူခဲ့သည္။ အေလာင္းေတာ္ သည္ ဘုရားျဖစ္မည့္ကဆုန္လျပည့္ေန႔၌ မဏိလာေဒ၀ီမိဖုရားႀကီး လွဴဒါန္းအပ္ေသာ ႏို႔ဃနာဆြမ္းကို ဘုဥ္းေပးေတာ္မူၿပီးေနာက္ ]ငါေနေသာ ျပာသာဒ္သည္တန္ဆာဆင္ျမဲအတိုင္း လူအမ်ား ၾကည့္႐ႈေနစဥ္ ေကာင္းကင္သို႔ ပ်ံတက္၍ ေဗာဓိပင္ကို ဗဟုိထားၿပီး ေျမအျပင္သို႔သက္ပါေစသတည္း။ နန္းတြင္းသူ မင္းç မိန္းမတို႔ သည္လည္း ငါအေလာင္းေတာ္ ေဗာဓိပင္အနီး၌ ေနသည္ရွိေသာ္တစ္စံုတစ္ရာ မေျပာဆိုရဘဲ ျပာသာဒ္မွ ထြက္ခြါသြားၾကေစကုန္ သတည္း}}ဟု ေတာထြက္ဖုိ႔ရန္ စိတ္သန္ အဓိ႒ာန္ျပဳေတာ္မူခဲ့သည္။ ေလာင္းေတာ္သည္ အဓိ႒ာန္ျပဳသည္ႏွင့္ တစ္ၿပိဳင္နက္ အေလာင္း ေတာ္စံရာ နန္းျပာသာဒ္ သည္ေကာင္းကင္သို႔ ပ်ံတက္ခဲ့သည္။ နန္းျပာသာဒ္သည္ ေကာင္းကင္အလယ္၌ အလြန္ ထြန္းလင္းေတာက္ပခဲ့၏။ လွပတင့္တယ္ ႐ႈခ်င္စဖြယ္ျဖစ္ခဲ့၏။ ျမင္ရသူလူအေပါင္းတုိ႔သည္ ရင္သပ္႐ႈေမာ အံ့ၾသခ်ီး က်ဴးခဲ့ၾကကုန္၏။ အေလာင္းေတာ္၏ အဂၤါေလးပါးရွိေသာ စစ္တပ္ႀကီးသည္လည္း နတ္စစ္ တပ္ႀကီးပမာ ႐ႈမၿငီးဖြယ္ ျဖစ္လ်က္ ေျမအျပင္မွာကဲ့သို႔ပင္ ေကာင္းကင္အျပင္မွာလည္း ျပာသာဒ္ ေတာ္ကို ၀န္းရံလိုက္ပါလာခဲ့သည္။ ျပာသာဒ္ႀကီးသည္ ေကာင္းကင္ခရီးျဖင့္ သြား၍ ရွစ္ဆယ့္ ရွစ္ေတာင္အျမင့္ရွိေသာ မဟာေဗာဓိ ကံ့ေကာ္ပင္ကို အလယ္ဗဟိုျပဳကာ ေျမသို႔ သက္၍တည္ခဲ့ ေလသည္။ ေမာင္းမအေပါင္းတို႔ သည္လည္း အေလာင္းေတာ္က တစ္စံုတစ္ရာမေျပာဆိုရဘဲ ျပာသာဒ္ ေတာ္မွသက္ဆင္း၍ ထြက္ခြါသြားခဲ့ၾကကုန္၏။ အထက္ပါအတိုင္းပင္ အေလာင္းေတာ္သည္ ျပာသာဒ္ယာဥ္ျဖင့္ ေတာထြက္ေတာ္မူခဲ့သည္။
ဘုရားျဖစ္ေတာ္မူျခင္း
ေသာဘိတဘုရားအေလာင္းေတာ္သည္ မ်ားစြာေသာ လူအေပါင္းျခံရံလ်က္ပင္ ညဥ့္ဦးယံ၌ ပုေဗၺနိ၀ါသဥာဏ္၊သန္းေခါင္ယံ၌ ဒိဗၺစကၡဳဥာဏ္၊ မိုးေသာက္ယံ ေနအ႐ုဏ္တက္သည္ႏွင့္ တစ္ၿပိဳင္နက္ အာသ၀ကၡယဥာဏ္ကို ရေတာ္မူကာ ဘုရားျဖစ္ေတာ္မူခဲ့သည္။
ဓမၼစၾကာတရားဦး ေဟာေတာ္မူျခင္း
ေသာဘိတဘုရားရွင္သည္ ဘုရားျဖစ္ေတာ္မူၿပီးေနာက္ မဟာေဗာဓိပင္ အနီးမွာပင္ သတၱသတၱာဟ-ေလးဆယ့္ကိုးရက္အရဟတၱဖိုလ္ ခ်မ္းသာျဖင့္ စံေနေတာ္မူခဲ့၏။ အ႒မသတၱာဟသို႔ေရာက္ေသာအခါ တရားေဟာေတာ္မူရန္ ျဗဟၼာမင္း၏ေတာင္းပန္ျခင္းကို လက္ခံေတာ္မူခဲ့ၿပီး ]]အဘယ္သူအား ေရွးဦးစြာ တရားေဟာရပါအံ့နည္း}}ဟု ဆင္ျခင္ေလေသာ္ကိုယ္ေတာ္ျမတ္၏ ဖတူမိကြဲ ညီေတာ္မ်ား ျဖစ္ေသာ အႆမမင္းသားႏွင့္ သုေနတၱမင္းသား တို႔ကို ျမင္ေတာ္မူခဲ့သည္။ထိုအခါ ဘုရားရွင္သည္ ေကာင္းကင္ခရီးျဖင့္ တစ္ခဏျခင္း ၾကြသြားခဲ့၍ သုဓမၼ ဥယ်ာဥ္အတြင္း သက္ဆင္း ေတာ္မူကာမင္းသားႏွစ္ဦးတို႔ကို ဥယ်ာဥ္မွဴးအား အေခၚလႊတ္ေတာ္မူခဲ့၏။ ထိုမင္းသားႏွစ္ဦးတို႔သည္ အျခံ အရံမ်ား ႏွင့္တကြဥယ်ာဥ္သို႔ ေရာက္ရွိလာေသာအခါ အထက္ဘ၀ဂ္ ေအာက္အ၀ီစိ တိုင္မ်ား ေျမာင္လွစြာေသာ လူနတ္ျဗဟၼာသတၱ၀ါတို႔၏ အလယ္၌ ဓမၼစကၠပ၀တၱနသုတ္ ေဒသနာ ေတာ္ကို ေဟာၾကား ေတာ္မူခဲ့သည္။ ေဒသနာေတာ္ဆံုးေသာအခါ မေရမတြက္ႏိုင္ေသာ လူနတ္ျဗဟၼာ သတၱ၀ါတို႔ သစၥာေလးပါးတရားကို သိျမင္ခဲ့ၾကကုန္၏။
ေဂါတမဘုရားအေလာင္းေတာ္ ဗ်ာဒိတ္ခံျခင္း
ေသာဘိတဘုရားရွင္၏ လက္ထက္ေတာ္၌ ေဂါတမဘုရား အေလာင္းေတာ္သည္ သုဇာတပုဏၰား ျဖစ္၍ ဘုရားရွင္၏တရားေတာ္ကို ၾကားနာရ သျဖင့္ သရဏဂံု တည္ခဲ့သည္။ ဘုရားအမွဴးရွိေသာ ရဟန္းသံဃာေတာ္တို႔အား ၀ါတြင္းသံုးလပတ္လံုး ႀကီးစြာေသာ အလွဴဒါနကို ေပးလွဴေတာ္မူခဲ့၏။ ေသာဘိတဘုရားရွင္သည္ သုဇာတပုဏၰားအား ေနာင္အခါ ဘဒၵကမၻာ၌ ေဂါတမအမည္ရွိေသာ ဘုရား ျဖစ္လတံ့ဟု ဗ်ာဒိတ္စကား မိန္႔ၾကားေတာ္မူ ခဲ့သည္။ ေဂါတမဘုရားအေလာင္းေတာ္ သုဇာတပုဏၰားသည္ ဗ်ာဒိတ္စကား ၾကားရေလလွ်င္ အလြန္ ၀မ္းေျမာက္စြာျဖင့္ဘုရားအျဖစ္သို႔ ေရာက္ရန္ အတြက္ တိုးတက္၍ ၀ီရိယကို ျပဳေတာ္မူခဲ့သည္။
ေသာဘိတဘုရားရွင္၏ တပည့္သာ၀ကမ်ား
ေသာဘိတဘုရားရွင္၏ (အဂၢသာ၀က)ျမတ္ေသာ တပည့္အစုံတို႔ကား အရွင္အသမမေထရ္ႏွင့္ အရွင္သုေနတၱမေထရ္တုိ႔ျဖစ္ခ့ဲၾကကုန္၍ အလုပ္အေကြၽးရဟန္းေတာ္မွာ အရွင္အေနာမ မေထရ္ျဖစ္ ခဲ့သည္။ (အဂၢသာ၀ိကာ) တပည့္မအစံုတို႔ကား အရွင္မနကုလာေထရီႏွင့္ အရွင္မသုဇာတာ တို႔ျဖစ္ခဲ့ၾကကုန္ၿပီး ပြင့္ေတာ္မူရာ ေဗာဓိပင္ကား ကံ့ေကာ္ပင္ျဖစ္ခဲ့ေလသည္။ (အဂၢဥပ႒ာက) ျမတ္ေသာ အလုပ္အေကြၽး ဒါယကာတို႔မွာ ရမၼသူေဌးႏွင့္ သုဒတၱသူေဌး တို႔ျဖစ္ခဲ့ၾကကုန္၍ (အဂၢဥပ႒ိကာ)ျမတ္ေသာ အလုပ္အေကြၽး ဒါယိကာမအစုံတုိ႔ကား နကုလ ဥပါသိကာမႏွင့္ စိတၱာ ဥပါသိကာမတို႔ျဖစ္ခဲ့ၾကကုန္၏။ ေသာဘိတဘုရားရွင္၏ အရပ္ေတာ္မွာ ငါးဆယ့္ရွစ္ေတာင္ ျမင့္၍ ထြန္းလင္း ေတာက္ပေသာေနလုလင္ပမာ အလံုးစံုေသာ အရပ္မ်က္ႏွာတို႔ကို အလိုေတာ္ရွိသမွ် ေတာက္ပႏိုင္ေသာ ကိုယ္ေတာ္ေရာင္တို႔ျဖင့္ လြန္မင္းစြာ တင့္တယ္ေတာ္မူခဲ့၏။
(ဓမၼာဘိသမယ)တရားပြဲႀကီးမ်ား
ေသာဘိတဘုရားရွင္၏ သုဓမၼဥယ်ာဥ္၌ ဓမၼစကၠပ၀တၱနသုတ္ေတာ္ကို ေဟာၾကားေတာ္မူေသာ တရားပြဲသည္ေရွးဦးစြာေသာ (ဓမၼာဘိသမယ) တရားပြဲႀကီးျဖစ္ေတာ္မူခဲ့သည္။ ထိုတရားပြဲႀကီး၌ မေရမတြက္ႏိုင္ေသာ လူနတ္ျဗဟၼာသတၱ၀ါတို႔ သစၥာေလးပါးတရားကို သိၾကကာ ကြၽတ္တမ္း၀င္ ခဲ့ၾကသည္။ ထို႔ေနာက္ အခါတစ္ပါး၀ယ္ သုဒႆနၿမိဳ႕တံခါးအနီး သခြတ္ပင္ႀကီး အရင္း၌ ေရမီးအစံုစံု တန္ခိုးျပာဋိဟာကို ျပေတာ္မူၿပီးေနာက္ တာ၀တႎသာ နတ္ျပည္သို႔ၾကြကာ ပင္လယ္ ကသစ္ပင္ရင္း ခင္းထားအပ္ေသာ ပ႑ဳကမၺလာ ျမေက်ာက္ဖ်ာထက္၌ သီတင္းသံုး၍ အဘိဓမၼာတရားကို ေဟာေတာ္မူခဲ့ေသာ တရားပြဲႀကီးကား ဒုတိယအႀကိမ္ေျမာက္ (ဓမၼာဘိသမယ) တရားပြဲႀကီး ျဖစ္ခဲ့သည္။ ထိုတရားပြဲ၌ ကုေဋကိုးေသာင္းေသာ နတ္ျဗဟၼာအေပါင္းတို႔ သစၥာေလးပါး တရားသိျမင္ ကြၽတ္တမ္း၀င္ခဲ့ၾက၏။ ထို႔ေနာက္ တစ္ဖန္ သုဒႆနၿမိဳ႕၌ ဇယေသနမင္းသားသည္ တစ္ယူဇနာ ပမာဏရွိေသာ ေက်ာင္းေတာ္ကို ေဆာက္လုပ္၍ အရာမ္ႏွင့္တကြေသာ ဇယေသန ေက်ာင္းေတာ္ႀကီး ကို ေသာဘိတဘုရားရွင္ႏွင့္ သံဃာေတာ္တို႔အား လွဴဒါန္းခဲ့သည္။ ထိုေက်ာင္းလႊတ္ ပူေဇာ္ပြဲႀကီး၌ မဟာဒါနကို ခ်ီးမြမ္း ေဟာၾကားေသာ တရားပြဲသည္ တတိယအႀကိမ္ေျမာက္(ဓမၼာဘိသမယ) တရားပြဲႀကီးျဖစ္ခဲ့သည္။ ထိုတရားပြဲႀကီး၌ ကုေဋတစ္သိန္းေသာ လူနတ္ ျဗဟၼာသတၱ၀ါတို႔ သစၥာေလးပါး တရားသိျမင္ ကြၽတ္တမ္း၀င္ခဲ့ၾကကုန္၏။
သာ၀က (သႏၷိပါတ) အစည္းအေ၀းႀကီးမ်ား
ေသာဘိတဘုရားရွင္ လက္ထက္ေတာ္တြင္ သာ၀ကအစည္းအေ၀းႀကီး သံုးႀကိမ္ျဖစ္ခဲ့သည္။ သုနႏၵၿမိဳ႕၌ ဥဂၢတမင္းသည္သုနႏၵာရာမေက်ာင္းတိုက္ႀကီး တည္ေဆာက္၍ ဘုရားအမွဴးရွိေသာ ရဟန္းသံဃာေတာ္တုိ႔အား လွဴဒါန္း ခဲ့သည္။ထိုေက်ာင္းလႊတ္အလွဴပြဲႀကီး၌ ဧဟိဘိကၡဳရဟန္း ျဖစ္ၾကကုန္ေသာ ရဟႏၲာေပါင္း ကုေဋတစ္ရာတို႔အလယ္၌ ေသာဘိတဘုရားရွင္ သည္ ပါတိ ေမာက္ျပေတာ္မူခဲ့၏။ ထိုအစည္းအေ၀းသည္ ေရွးဦးစြာေသာ သာ၀က (သႏၷိပါတ) အစည္းအေ၀း ႀကီးပင္ ျဖစ္ခဲ့၏။ တစ္ဖန္ ေမခလၿမိဳ႕ ဓမၼဂဏေခၚ သူေတာ္ေကာင္း အသင္းႀကီးသည္ ဓမၼဂဏာ ရာမမည္ေသာ ျမတ္ေသာေက်ာင္းတုိက္ႀကီးကို တည္ေဆာက္၍ ဘုရားအမွဴးရွိေသာ သံဃာေတာ္ တို႔အား လွဴဒါန္းခဲ့သည္။ ပရိကၡရာမ်ဳိးစံု ကိုပါ လွဴဒါန္းခဲ့ၾကျပန္သည္။ ထိုေက်ာင္း အလွဴပြဲ၌ ဧဟိဘိကၡဳ ရဟႏၲာေပါင္း ကုေဋကိုးဆယ္ စည္းေ၀းမိခဲ့ၾကေလသည္။ ထိုအစည္းအေ၀း၌ ေသာဘိတဘုရားရွင္သည္ ၾသ၀ါဒပါတိေမာက္ ျပေတာ္မူခဲ့၏။ ထိုအစည္းအေ၀းကားဒုတိယ အႀကိမ္ေျမာက္ သာ၀က (သႏိၷပါတ) အစည္းအေ၀း ႀကီးပင္ျဖစ္ခဲ့သည္။ ေသာဘိတ ဘုရားရွင္သည္တာ၀တႎသာနတ္ျပည္၌ အဘိဓမၼာတရား ေဟာေတာ္မူၿပီး ၀ါကြၽတ္၍ ပ၀ါရဏာ ျပဳေတာ္မူရန္ နတ္ျဗဟၼာ အေပါင္းျခံရံလ်က္ လ႔ူျပည္သို႔ ဆင္းသက္ေတာ္မူခဲ့သည္။ လူ႔ျပည္သို႔ ေရာက္ေတာ္မူ သည့္အခါ ရဟႏၲာေပါင္း ကုေဋရွစ္ဆယ္တို႔ႏွင့္တကြ အဂၤါေလးပါးရွိေသာ အစည္း အေ၀း၌ ပ၀ါရဏာျပဳေတာ္မူခဲ့သည္။ ထိုအစည္းအေ၀းကား သံုးႀကိမ္ေျမာက္သာ၀က (သႏၷိပါတ) အစည္း အေ၀း ႀကီးျဖစ္ခဲ့သည္။
ပရိနိဗၺာန္စံ၀င္ေတာ္မူျခင္း
ေသာဘိတဘုရားရွင္သည္ သက္တမ္းကိုးေသာင္းပတ္လံုး တည္ေနလ်က္ မ်ားစြာေသာ သတၱ၀ါတို႔ကို ကယ္တင္ေတာ္မူခဲ့၏။ ကိုယ္ေတာ့္မ်က္ေမွာက္ ကြၽတ္တမ္းမ၀င္ေရာက္ၾကကုန္ေသးေသာ ေ၀ေနယ် သတၱ၀ါတို႔အားတစ္ႀကိမ္ဆံုးမျခင္း၊ အႀကိမ္ႀကိမ္ဆံုးမျခင္းကို ေပးေတာ္မူၿပီး၍ မီးသည္ ထြန္း ေတာက္ပ၍ ၿငိမ္းသြားသကဲ့သို႔ တပည့္သာ၀ကမ်ားႏွင့္တကြ ပရိနိဗၺာန္ စံ၀င္ေတာ္မူခဲ့သည္။ ေရွးဘုရားရွင္တုိ႔ႏွင့္သာ တူေတာ္မူေသာ ေသာဘိတဘုရားရွင္သည္လည္းေကာင္း၊ အဘိညာဥ္စေသာ စြမ္းအားသို႔ ေရာက္ေတာ္မူၾကကုန္ေသာ တပည့္သာ၀က တို႔သည္လည္းေကာင္း အလံုးစံုတို႔ သည္ ခ်ဳပ္ဆံုးကြယ္ေပ်ာက္ခဲ့ေလၿပီ။ ခပ္သိမ္းေသာ သခၤါရတရား တို႔သည္ ခိုင္ျမဲေသာအႏွစ္ မရွိကုန္။ အခ်ည္းႏွီးသာ ျဖစ္ကုန္စြ
ဓါတ္ေတာ္မ်ား တည္ရွိျခင္း
ေသာဘိတဘုရားရွင္သည္ ပရိနိဗၺာန္ စံ၀င္ခါနီးတြင္ ]]ငါဘုရားမရွိသည့္ ေနာက္ အလံုးစံုေသာ သတၱ၀ါတို႔ နတ္ရြာနိဗၺာန္ေရာက္ၾကေစရန္ ငါဘုရား၏ ဓါတ္ေတာ္တို႔သည္ တစ္လံုးတစ္ခဲတည္း မတည္ၾကကုန္ဘဲ အစိတ္စိတ္ အမႊာမႊာကြဲျပား ပ်ံ႕ႏွံ႔တည္ၾကေစကုန္သတည္း}}ဟု ဓိ႒ာန္ေတာ္မူခဲ့ၿပီး သီဟဥယ်ာဥ္ေတာ္ႀကီး၌ ပရိနိဗၺာန္စံ ၀င္ေတာ္မူခဲ့သည္။ဘုရားရွင္၏ ဓါတ္ေတာ္တို႔သည္ ဇမၺဴဒိပ္ ကြၽန္းတစ္ခြင္၌ ပ်ံ႕ႏွံ႔တည္ရွိကုန္၍ လူနတ္ ျဗဟၼာ သတၱ၀ါတို႔၏ အပူေဇာ္ကိုခံယူေတာ္ မူခဲ့ေလသတည္း။
