ပရနိမၼိတ၀သ၀တီၱ

မိမိတို႔အလိုရွိရာကို ကိုယ္တိုင္မဖန္ဆင္းဘဲ အေစအပါးနတ္မ်ား၏ အလိုက္သိစြာ
စိတ္တိုင္းက် ဖန္ဆင္းေပးေသာ ကာမဂုဏ္စည္းစိမ္ခ်မ္းသာကို စံစားၾကေသာ နတ္တို႔၏
စံရာဘံုျဖစ္သည္။

*"၀သ၀တၲိနတ္မင္း"*က အုပ္ခ်ဳပ္သည္။

ဤနတ္ဘံုမွာ ျမတ္စြာဘုရားကိုပင္ အျမဲတမ္း လိုက္လံေႏွာက္ယွက္ေလ့ရွိေသာ
မာရ္နတ္မင္းသည္လည္း သီးသန္႔စံလ်က္ရွိသည္။

ပရနိမၼ္ိတ၀သ၀တၲိ နတ္သက္သည္ ႏွစ္ေပါင္း(၈၀၀၀)ရွိသည္။

လူတို႔၏ ႏွစ္အေရအတြက္အားျဖင့္ ကုေဋ(၉၂၁)ႏွင့္ ေျခာက္သန္း ရွိ၏။

လူတို႔၏ ႏွစ္(၁၆၀၀)သည္ ပရနိမၼ္ိတ၀သ၀တၲိ နတ္ျပည္၏ တစ္ရက္ျဖစ္သည္။

နိမၼာနရတိ

နိမၼာနရတိနတ္ျပည္သည္ တုသိတာနတ္ဘံု၏အထက္ ယူဇနာ(၄၂၀၀၀)ကြာေသာ ေကာင္းကင္ျပင္တြင္
ယာမာနတ္ျပည္၊ တုသိတာနတ္ျပည္မ်ားနည္္းတူ ပန္းဆိုင္းဆြဲသကဲ့သို႔ တည္ရွိသည္။
ထိုျပည္ရွိနတ္တို႔သည္ ပင္ကိုယ္ရွိၿပီးသား စည္းစိမ္ထက္ အလြန္အကဲ
ခံစားလိုၾကသည့္အခါ မိမိတို႔ကိုယ္တိုင္ စိတ္တိုင္းက်ဖန္ဆင္း၍ ေမြ႔ေလ်ာ္ေလ့ရွိေသာ
နတ္မ်ားျဖစ္ၾကသည္။ ေအာက္နတ္ျပည္ေလးထပ္တိ႔ု၌ အျမဲတမ္းထားေသာ
ကိုယ္ပိုင္ဇနီးေမာင္ႏွံ ရွိၾကသကဲ့သို႔ နိမၼာနရတိနတ္ျပည္၌လည္း အျမဲတမ္း
ဇနီးေမာင္ႏွံမ်ား ရွိၾကသည္။ ထိုနတ္တို႔သည္ အပိုအလြန္ စည္းစိမ္ခံစားလိုမွသာ
မိမိတို႔လိုရာ အဆင္း၊ အသံစသည္တို႔ကို ကိုယ္တိုင္ဖန္ဆင္းၾက၍ ထိုဖန္ဆင္းေသာ
အာ႐ံု၌ပင္ ေမြ႔ေလ်ာ္ေပ်ာ္ပိုက္ ေနတတ္ ၾကသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ထိုနတ္တို႔ကို
`နိမၼာနရတိ´နတ္မ်ားဟုေခၚၾကသည္။

(နိမၼာန=လိုရာစည္းစိမ္ကို မိမိဘာသာ ဖန္ဆင္း၍ + ရတိ=ေမြ႔ေလ်ာ္ၾကသည့္
နတ္မ်ား၏ဘံု)

ျမတ္စြာဘုရား သက္ေတာ္ထင္ရွားရွိစဥ္က အရွင္အႏု႐ုဒၶါမေထရ္ျမတ္၏ မိဘုရားေဟာင္း
ျဖစ္ဖူးၾကေသာ မနာပကာယိကာ မည္ေသာ နိမၼာနတိနတ္သမီးတို႔သည္ အရွင္အႏု႐ုဒၶါမေထရ္ထံ
လာၾက၍ အမ်ဳိးမ်ဳိး ဖန္ဆင္းျပၾကသတဲ့။

ထိုနတ္ျပည္ကို အုပ္ခ်ဳပ္ေသာနတ္မင္းကား* "သုနိမၼိတနတ္မင္းႀကီး"* ျဖစ္သည္။

၀ိသာခါေက်ာင္းအမသည္ နိမၼာနရတိနတ္ျပည္တြင္ သုနိမၼိတနတ္မင္းႀကီး၏
နတ္မိဖုရားျဖစ္ရသည္။

ထိုနတ္တို႔၏သက္တမ္းသည္ သူတို႔၏အေရအတြက္အားျဖင့္ ႏွစ္ေပါင္း (၈၀၀၀)ရွည္၍
လူသားတို႔၏ ႏွစ္အေရအတြက္အားျဖင့္ ကုေဋ(၂၃၀)ႏွင့္ ေလးသန္း ရွိ၏။

လူတို႔၏ ႏွစ္(၈၀၀)သည္ နိမၼာနရတိနတ္ျပည္၏ တစ္ရက္ျဖစ္သည္။

တုသိတာ

ႀကီးက်ယ္ျမင့္ျမတ္ေသာ စည္းစိမ္က်က္သေရတို႔ႏွင့္ ျပည့္စံုၾက၍
ႏွစ္သက္ရႊင္လန္းျခင္းသို႔ ေရာက္ေနၾကေသာ နတ္တို႔၏ စံရာဘံု ျဖစ္သည္။
ထိုဘံု၌ျဖစ္ၾကေသာနတ္တို႔သည္ အျမဲမျပတ္ ရႊင္ျမဴးႏွစ္သက္ေပ်ာ္ပါးေနၾကရေသာေၾကာင့္
တုသိတာနတ္ဘံုဟု ေခၚသည္။

သႏၲဳႆိတာနတ္မင္းသည္ အႀကီးအကဲနတ္မင္း ျဖစ္သည္။

ဘုရားအေလာင္းမ်ားသည္ ဤနတ္ဘံု၌ စံေလ့ရွိသည္။

ဗုဒၶဘုရားအေလာင္းသည္ ဘုရားမျဖစ္မီ တဘဝ၌ တုသိတာနတ္ျပည္၌ "ေသတေကတု"မည္ေသာနတ္မင္း
ျဖစ္ေလသည္။ ဘုရားအေလာင္း၏မယ္ေတာ္ စသည့္ သူေတာ္ေကာင္းပုဂၢိဳလ္မ်ား စံရာ
နတ္ျပည္လည္း ျဖစ္သည္။

အနာထပိဏ္သူေဌးသည္ ဤ တုသိတာနတ္ဘံုတြင္နတ္သားျဖစ္ရသည္။

တုသိတာနတ္သက္သည္ ႏွစ္ေပါင္း(၄၀၀၀)ရွိသည္။

လူတို႔၏အေရအတြက္အားျဖင့္ ႏွစ္ေပါင္း(၅၇)ကုေဋ ႏွင့္ ေျခာက္သန္းရွိသည္။

လူတို႔၏ ႏွစ္(၄၀၀)သည္ တုသိတာနတ္(၁)ရက္ ျဖစ္သည္။

တာ၀တိ ံသာ

မာဃလုလင္ အမွဴးရွိေသာ အတူတကြ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈျပဳေဖာ္ျပဳဖက္ ျဖစ္ေသာ (၃၃)
ေယာက္ေသာ သူတို႔၏ေနရာျဖစ္ေသာ ဘံုကို တာဝတိ ံသာနတ္ဘံုဟု ေခၚသည္။

တာဝတိ ံသာနတ္ျပည္သည္ ျမင့္မိုရ္ေတာင္ထိပ္၌ တည္ေသာေၾကာင့္ စတုမဟာရာဇ္ႏွင့္ ယူဇနာ
၄၂,၀၀၀ ကြာေဝးသည္ဟု ဆိုၾကသည္။

တာဝတိ ံသာနတ္ျပည္၏ တည္ေနပံုမွာ ယူဇနာတစ္ေသာင္း က်ယ္ျပန္႔သည္။

ထိုနတ္ျပည္၌ တံခါးေပါင္း တစ္ေထာင္ရွိ၍ အေရွ႕တံခါးႏွင့္ အေနာက္တံခါး၊ ေတာင္ႏွင့္
ေျမာက္တံခါးတို႔သည္ ယူဇနာတစ္ေသာင္း ကြာေဝးသည္။

နတ္ျပည္၏အလယ္တြင္ ရတနာခုႏွစ္ပါးႏွင့္ စီခ်ယ္ထားေသာ ယူဇနာတစ္ေထာင္ ျမင့္ေသာ *
ေဝဇယႏၲာျပာႆဒ္ႀကီး* တစ္ခုရွိသည္။ ထို ျပာႆဒ္ႀကီးကို ယူဇနာသံုးရာ ျမင့္ေသာ
ထီးတံခြန္တို႔ျဖင့္ ဝိုင္းရံထားလ်က္ ရွိေလသည္။

ထို႔ျပင္ ယူဇနာငါးဆယ္က်ယ္ေသာ *နႏၵာေရကန္*ႏွင့္ နတ္သစ္ပင္၊ ပန္းပင္တို႔ျဖင့္
ေဝဆာေသာ ယူဇနာေျခာက္ဆယ္ရွိေသာ* စိတၱလတာဥယ်ာဥ္*၊ *နႏၵဝန္ဥယ်ာဥ္*၊ *မိႆကဥယ်ာဥ္*၊
*ဖာ႐ုသကဥယ်ာဥ္* တုိ႔သည္လည္း သာယာၾကည္ႏူးဖြယ္ ရွိသည္။

ထို႔အျပင္ တာဝတိ ံသာနတ္ျပည္တြင္ ပင္လယ္ကသစ္ပင္ဟူ၍ ရွိပါသည္။ ပင္လယ္ကသစ္ပင္မွာ
အဝန္း ယူဇနာသံုးရာ၊ လံုးပတ္ တစ္ဆယ့္ငါးယူဇနာ၊ အျမင့္
ယူဇနာတစ္ရာရွိသည္။ထိုအပင္ရင္း၌ ယူဇနာအားျဖင့္ အလ်ားေျခာက္ဆယ္၊ အနံငါးဆယ္၊ ထု
တစ္ဆယ့္ငါးယူဇနာရွိေသာ* ပ႑ကမၺလာ ျမေက်ာက္ဖ်ာ* တည္ရွိသည္။ ပ႑ကမၺလာ ျမေက်ာက္ဖ်ာ
သည္ လယ္ေခါင္ရမ္းပြင့္ အေရာင္အေသြးကဲ့သို႔ နီေတြးေသာအေရာင္ အဆင္းရွိသည္။ ၎သည္
အလြန္ႏူးညံ့ေသာ ကမၺလာျဖစ္၍ သိၾကားမင္းထိုင္လွ်င္ ကိုယ္တစ္ဝက္ျမဳပ္၍ ထလွ်င္ျပန္၍
ျပည့္ျမဲျပည့္ေသာ ကမၺလာ ျဖစ္ပါသည္။

တာဝတိ ံသာ၌ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈျပဳရန္* စူဠာမဏိေစတီေတာ္* ရွိပါသည္။
ထိုေစတီေတာ္သည္ယူဇနာတစ္ရာျမင့္ေသာ ျမသားေစတီေတာ္ျဖစ္သည္။ ျမတ္စြာဘုရား၏ ဆံေတာ္၊
မကုိဋ္ေတာ္သာမက လက္ယာအထက္စြယ္ေတာ္ပါ ကိန္းဝပ္တည္ရွိေပသည္။

*သုဓမၼာ* အမည္ရွိ နတ္သဘင္ ဓမၼာ႐ံုႀကီးလည္း ရွိသည္။

တာဝတိ ံသာမွ အထက္ယာမာ စေသာနတ္ျပည္မ်ား၌ကား အာကာသ႒ (ဝါ) "အာကသဇိုဝ္း" နတ္မ်ားသာ
ရွိၾကသည္။ဤဘံုတြင္ သိၾကားမင္းႏွင့္ ပဇာပတိ၊ ဝ႐ုဏ ဤသာန စေသာ (၃၃)ပါးေသာ
နတ္မင္းႀကီးတို႔ စံေနၾကသည္။ တာဝတိ ံသာနတ္သက္သည္ အႏွစ္(၁၀၀၀)ျဖစ္သည္။

လူတို႔၏ ႏွစ္အေရအတြက္ သံုးကုေဋေျခာက္သန္းရွိသည္။

လူတို႔၏ ႏွစ္(၁၀၀)သည္ တာ၀တိ ံသာနတ္၌ (၁)ရက္ ျဖစ္သည္။

ယာမာ

ဆင္းရဲဒုကၡမွ ကင္းၾကေသာ နတ္ခ်မ္းသာမ်ား ေနရာဘံုျဖစ္သည္။ တာ၀တိ ံသာ၌
သိၾကားမင္းရွိသကဲ့သို႔ ယာမာဘံုတြင္လည္း `သုယာမနတ္မင္း´
အုပ္ခ်ဳပ္သည္။ယင္းနတ္မင္းသည္ သိၾကားမင္းရာထူးကိုလည္းရသည္။

ယာမာနတ္သက္သည္ သူတို႔၏အေရအတြက္အားျဖင့္ ႏွစ္ေပါင္း(၂၀၀၀)ရွိသည္။

လူတို႔၏အေရအတြက္အားျဖင့္ (၁၄)ကုေဋ(၄)သန္းရွိသည္။

လူတို႔၏ ႏွစ္(၂၀၀)သည္ ယာမာနတ္ျပည္၌ (၁)ရက္ ျဖစ္သည္။

စတုမဟာရာဇ္

စတုမဟာရာဇ္

ဓတရ႒၊ ၀ိ႐ူဠက၊ ၀ိ႐ူပကၡ၊ ကုေ၀ရ ဟူေသာနတ္မင္းႀကီးေလးပါးကို ပါဠိလို *`စတုမဟာရာဇ´*ဟုေခၚ၏။

(စတု=ေလးေယာက္ေသာ+ မဟာရာဇ= နတ္မင္းႀကီး)

ထို နတ္မင္းႀကီးေလးပါးကို ဆည္းကပ္ခစားရသည့္ လက္ေအာက္ခံနတ္တို႔မွာ *
`စတုမဟာရာဇိက´* ဟုေခၚသည္။ နတ္မင္းႀကီးေလးပါး ႏွင့္ စတုမဟာရာဇိကနတ္တို႔၏
ေနရာဘံုကို ပါဠိလို စာတုမဟာရာဇိကာ ျမန္မာလို စာတုမဟာရာဇ္ဘံု (သို႔မဟုတ္)
စာတုမဟာရာဇ္နတ္ျပည္ဟု ေခၚဆိုသည္။

ဤဘံု၌-

   - ဓတရ႒ နတ္မင္း
   - ဝိ႐ူဠက နတ္မင္း
   - ဝိ႐ူပကၡ နတ္မင္း
   - ကုေဝရ နတ္မင္း ဟူ၍ နတ္မင္းႀကီးေလးပါး အုပ္စိုးသည္။

ဓတရ႒နတ္မင္းႀကီးသည္ ျမင့္မိ္ုရ္ေတာင္၏ အလယ္ခုလတ္ အေရွ႕ဘက္နံပါး၌ တည္လ်က္
ဂႏၶဗၺနတ္တို႔ကို အုပ္ခ်ဳပ္သည္။

၀ိ႐ူဠကနတ္မင္းႀကီးသည္ ျမင့္မိ္ုရ္ေတာင္၏ ေတာင္ဘက္နံပါး၌ တည္လ်က္ ကုမ
ၻဏ္နတ္တို႔ကို အုပ္ခ်ဳပ္သည္။

၀ိ႐ူပကၡနတ္မင္းႀကီးသည္ ျမင့္မိ္ုရ္ေတာင္၏ အေနာက္ဘက္နံပါး၌ တည္လ်က္
နတ္နဂါးတို႔ကို အုပ္ခ်ဳပ္သည္။

ကုေ၀ရနတ္မင္းႀကီးသည္ ျမင့္မိ္ုရ္ေတာင္၏ ေျမာက္ဘက္ နံပါး၌ တည္လ်က္
နတ္ဘီလူးတို႔ကို အုပ္ခ်ဳပ္သည္။

စတုမဟာရာဇ္နတ္သားမ်ားေနထိုင္ရာဘံုသည္ ျမင့္မိုရ္ေတာင္၏ အလယ္ခန္႔
(ယုဂႏၶိဳရ္ေတာင္ထိပ္ႏွင့္ ညီမွ်ေသာေနရာ) မွစ၍ ေအာက္တစ္ေလွ်ာက္၌ တည္ရွိသည္။

ဗိမၺိသာရဘုရင္သည္ စတုမဟာရာဇ္ဘံုတြင္ ေ၀ႆ၀ဏ္နတ္မင္းႀကီး၏ အျခံအရံ ဇန၀သဘ
နတ္စစ္သူႀကီးျဖစ္သည္။

စတုမဟာရာဇ္နတ္မ်ား၏ သက္တမ္းမွာ သူတို႔၏အေရအတြက္အားျဖင့္ ႏွစ္(၅၀၀)ရွိ၏။

လူတို႔၏ႏွစ္အေရအတြက္ အရ အႏွစ္(၉)သန္းျဖစ္သည္။

လူတို႔၏ ႏွစ္ေပါင္း(၅၀)သည္ စတုမဟာရာဇ္နတ္သက္ (၁)ရက္ ျဖစ္သည္။

နတ္ဘံု ေျခာက္ဘံု

နတ္ဘံု ေျခာက္ဘံု 
နတ္ နတ္ဟူသည္ ျမန္မာစကား"နာထ"ဟူေသာ ပါဠိမွ ဆင္းသက္လာသည္ ဟု
ေဝါဟာရလိနတၱဒီပနီက်မ္းက ဖြင့္ဆိုထားသည္။

နာထ၏ အနက္အဓိပၸါယ္မွာ ကိုးကြယ္ရာျဖစ္သည္။ ေလာကီ၊ ေလာကုတၱရာအက်ဳိးတို႔အတြက္
လူသားတို႔ကိုးကြယ္ရာျဖစ္ေသာေၾကာင့္ "နာထ"၊"နာတ္"၊"နတ္"ဟု ေခၚဆိုေနၾကသည္။ နတ္ကို
ပါဠိဘာသာအားျဖင့္ "ေဒဝ"ဟု၍၎၊ "ေဒဝတာ"ဟု၍၎ ေခၚေဝၚသံုးစြဲခဲ့သည္။ ပ႒ာန္းမူလ
ဋီကာက်မ္း ဝိသုဒၶိမဂ္ မဟာဋီကာက်မ္းတို႔၌-

   - လူသားတို႔အား ရာထူးဌာနႏ ၱရ စေသာ စည္းစိမ္ဥစၥာကို ေပးတတ္သူ၊
   - လူသားတို႔ ပူေဇာ္သကၠာရကို ခံယူထိုက္သူ၊
   - အက်ဳိးတရားျပ၍ ၫႊန္ၾကားဆံုးမတတ္သူ၊
   - ပ်က္စီးျခင္း ေဘးဒုကၡအမ်ဳိးမ်ဳိးတို႔မွ လြတ္ကင္းသူတို႔က ငါတို႔ ကိုးကြယ္ရာ
   ျဖစ္ေပသည္ဟု ကိုးကြယ္ဆည္းကပ္ ခ်ီးမြမ္းအပ္သူတို႔ ျဖစ္သည္ဟု ဖြင့္ဆိုျပထားပါသည္။
  

နတ္ျပည္ ေျခာက္ထပ္
  
   1. စတုမဟာရာဇ္
   2. တာ၀တိ ံသာ
   3. ယာမာ
   4. တုသိတာ
   5. နိမၼာနရတိ
   6. ပရနိမၼိတ၀သ၀တီၱ

စတုမဟာရာဇ္ သည္ ေအာက္ဆံုးျဖစ္၍ ပရနိမၼိတ၀သ၀တီၱ သည္ အထက္ျဖစ္သည္။